De Moezelstreek stond al een tijdje op ons lijstje voor een roadtrip. Geen urenlange ritten richting Scandinavië of Zuid-Europa deze keer, maar bewust kiezen voor een bestemming wat dichter bij huis. Want eerlijk? Je hoeft echt niet altijd ver te rijden om het gevoel te hebben dat je er helemaal tussenuit bent.

Voor deze roadtrip trokken we opnieuw op pad met een camper van roadsurfer. Omdat we zelf nog geen eigen camper hebben, blijft dat voor ons voorlopig de ideale manier om verschillende modellen uit te testen én tegelijk zorgeloos te vertrekken. Deze keer gingen we voor de Family Finca: een iets compacter model dan wat we eerder al meenamen op roadtrip.

De keuze daarvoor was eigenlijk heel logisch. Oorspronkelijk hadden we plannen om richting Noord-Spanje te trekken, op zoek naar natuur, mooie wandelingen en plekken waar we veel buiten konden leven. Maar door de hoge dieselprijzen besloten we onze plannen om te gooien en dichter bij huis te blijven. Achteraf bekeken misschien zelfs één van de beste beslissingen, want deze roadtrip bewees opnieuw hoeveel mooie plekken er eigenlijk vlakbij liggen.

En zo kwamen we terecht in de Moezelstreek in Duitsland. Een regio vol kronkelende rivieren, wijngaarden, charmante dorpjes, indrukwekkende kastelen en verrassend mooie wandelingen. Perfect voor een ontspannen roadtrip van zeven dagen, waarbij we natuur en leuke stops moeiteloos konden afwisselen.

Starten rond Koblenz

Onze roadtrip startte in Koblenz, de plek waar de Moezel en de Rijn samenkomen én waar de Moezel zich verder richting het zuiden slingert. Alleen al daarom vonden we dit de perfecte start van deze zevendaagse roadtrip door de Moezelstreek.

Voor onze eerste overnachtingen verbleven we bij Hotel Hüttenmühle. Ondanks de naam is dit niet alleen een hotel, maar zijn er ook enkele camperplaatsen voorzien midden in het groen. En eerlijk? Dit was waarschijnlijk één van de meest bijzondere plekken waar we ooit met de camper hebben gestaan.

De camperplaatsen liggen volledig omringd door bossen, waardoor het er heerlijk rustig is. Maar tegelijk heeft het domein ook iets heel excentrieks. Vanaf het moment dat je aankomt, valt meteen op hoe speciaal alles aangekleed is. Overdekte zitplaatsen vol decoratie, gigantische vlinders, een levensgrote pauw, overal aparte details… en zodra het donker werd, kwam de plek echt tot leven. Over het hele domein sprongen kleurrijke lichten aan die reflecteerden tussen de bomen, bijna alsof je ergens in een mix tussen een berghut, filmdecor en een lichtshow terechtgekomen was.

Het is moeilijk om de stijl echt te omschrijven. Een beetje country, een beetje vintage, een beetje kitsch… maar vooral een plek met enorm veel karakter.

Ook het sanitair was verrassend goed in orde. Ruime douches, nette toiletten en alles was heel verzorgd onderhouden. Alleen ook daar bleef die aparte sfeer aanwezig. Terwijl je stond af te wassen of je tanden poetste, speelde er op de achtergrond een oude Duitse zwart-witserie op televisie. Echt zo’n scène waarvan je denkt: wat gebeurt hier eigenlijk? Maar tegelijk maakte net dat het verblijf zo memorabel.

De volgende dag trokken we richting Koblenz, al was het niet de stad zelf die ons aantrok. Wij zoeken tijdens een roadtrip veel liever de natuur op net buiten een stad dan drukke winkelstraten of pleinen. En dat vonden we hier meteen.

We deden een wandeling van ongeveer acht kilometer door prachtige bossen en over goed aangelegde paden. Onderweg kregen we op verschillende plekken mooie uitzichten over de Rijn en Koblenz. Geen moeilijke wandeling, wel eentje die meteen de toon zette voor de rest van de roadtrip: veel groen, rustige natuur en plekken waar je gewoon even kan vertragen. En eerlijk? Beter hadden we deze roadtrip niet kunnen starten.

Slapen op een lama-boerderij en dan richting Burg Eltz

Na Koblenz trokken we verder richting Münstermaifeld, waar we een heel andere, maar minstens even bijzondere overnachtingsplek hadden gevonden. Via Park4Night kwamen we terecht bij LamaRama, een kleine boerderijcamping waar campers welkom zijn tussen de velden en dieren. Wij zoeken tijdens een roadtrip eigenlijk heel bewust dit soort plekken op. Geen grote campings met rijen campers naast elkaar, maar eerder kleinschalige plekken met karakter. En dat vonden we hier absoluut terug.

Op het grote grasveld stonden enkele campers verspreid opgesteld, met daarnaast een verzorgd sanitairgebouw dat opnieuw perfect in orde was. De lama’s zelf hebben we eerlijk gezegd niet echt gespot, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door de rust en de omgeving. Vanuit onze camper keken we uit op paarden die rustig stonden te grazen in de velden naast ons. Ondertussen liepen de kippen los rond over het terrein en hing er zo’n typisch rustige boerderijsfeer waar je vanzelf wat trager van gaat leven. Het zijn van die plekken waar eigenlijk niet superveel “moet” gebeuren om het fijn te hebben. Gewoon buiten zitten, genieten van het uitzicht en nog even een kleine wandeling maken met Alfie in de omgeving. Meer hadden we eigenlijk niet nodig.

Van daaruit trokken we verder richting Burg Eltz, waarschijnlijk één van de bekendste kastelen van Duitsland. Een plek waar geschiedenis en natuur echt mooi samenkomen. We waren hier een paar jaar geleden al eens geweest, maar toen deden we vooral een korte op-en-terugwandeling naar het kasteel zelf. Deze keer kozen we ervoor om een volledige luswandeling rondom Burg Eltz te maken. En dat bleek absoluut de moeite.

De wandeling loopt door bossen, langs bruggetjes en over rustige paden, terwijl het kasteel onderweg telkens opnieuw opduikt vanuit een andere hoek. Soms zie je enkel de torens boven de bomen uitsteken, even later sta je plots op een open plek met een volledig zicht op het kasteel. Net dat maakt deze wandeling zo fijn: het blijft onderweg verrassen. En hoewel Burg Eltz ondertussen echt geen verborgen plek meer is, voelt het toch nog altijd bijzonder aan wanneer je het tussen de bomen ziet verschijnen. Zeker gecombineerd met de natuur errond maakte dit opnieuw één van de mooiste stops van onze roadtrip.

Onze tip: rij zoveel mogelijk langs de Moezel

Na onze wandeling rond Burg Eltz trokken we opnieuw verder langs de Moezel, op zoek naar een nieuwe overnachtingsplek. En eerlijk? Dat is misschien wel het leukste aan roadtrippen in deze regio: gewoon de rivier volgen en onderweg stoppen waar het mooi aanvoelt.

Langs de Moezel loopt namelijk een prachtige weg die de rivier bijna voortdurend volgt. Je rijdt er van het ene charmante dorpje naar het andere, tussen wijngaarden, heuvels en kastelen. Echt zo’n route waarbij je constant denkt: “Hier zouden we eigenlijk ook eens moeten stoppen.”

Onderweg reden we opnieuw langs Cochem, waarschijnlijk één van de bekendste plekken in de Moezelstreek. En dat merk je ook meteen aan de drukte. Toch blijft het absoluut een plek die je minstens één keer gezien moet hebben.

Het kasteel dat hoog boven het stadje uittorent, de gezellige straatjes langs de Moezel en de groene heuvels errond maken het echt een typische Moezelbestemming. Een paar jaar geleden deden wij hier al verschillende wandelingen in de omgeving, met prachtige uitzichten over de rivier en de wijnvelden. Ook het sprookjesachtige plaatsje Beilstein vonden wij toen enorm de moeite om even te stoppen.

Omdat we die regio eerder al uitgebreider hadden ontdekt, besloten we deze keer verder door te rijden langs de Moezel richting onze volgende slaapplek: Reil. En dat bleek opnieuw een schot in de roos.

Hier konden we met de camper letterlijk vlak naast de Moezel staan, op een groot grasveld aan de rand van het dorpje. Zo’n plek waar je gewoon je camperdeur opent en meteen zicht hebt op het water en de voorbijvarende boten.

Het systeem is er heel eenvoudig: iemand komt ’s avonds langs om je overnachting af te rekenen. Geen gedoe, gewoon rustig aankomen en genieten. En alsof dat nog niet genoeg was, kwam er ’s morgens ook nog een broodjeswagen langs waar je verse broodjes kon halen. Dat zijn van die kleine dingen die een camperroadtrip gewoon extra fijn maken.

Reil zelf is geen druk of bruisend stadje, maar net dat vonden wij er aangenaam aan. Een rustige plek met enkele wijnbars en restaurantjes. Perfect om even te vertragen na een dag onderweg.

Voor de echt levendige en gezellige Moezeldorpjes trokken wij daarna verder richting Bernkastel-Kues, een plek waar we meteen wisten: hier willen we wat langer blijven hangen.

Bernkastel-Kues, een must-stop langs de Moezel

Onze volgende stop langs de Moezel was Bernkastel-Kues, en eerlijk? Dit is echt zo’n stadje waar je spontaan wat trager begint te wandelen om alles goed te kunnen bekijken.

Typische vakwerkhuizen, smalle straatjes, gezellige pleintjes, kleine winkeltjes en overal terrasjes en wijnbars: Bernkastel-Kues heeft echt die typische Moezelsfeer waar zoveel mensen voor naar deze regio komen. Het is toeristisch, ja, maar tegelijk voelt het nog altijd charmant en gezellig aan.

Wij maakten eerst rustig een wandeling door het centrum, slenterden wat langs de winkeltjes en trokken daarna de natuur in richting het fort boven op de heuvel. Geen lange wandeling deze keer, ongeveer vijf kilometer, maar wel eentje die absoluut de moeite was.

Het eerste stuk gaat stevig omhoog richting de burchtruïne, maar eenmaal boven word je beloond met mooie uitzichten over Bernkastel-Kues en de Moezel. Rond het fort kan je een kleine ronde maken en daarna wandel je verder door het bos richting een kleine waterval.
Wat deze wandeling zo fijn maakte, was net die combinatie van natuur en stad. Het ene moment wandel je nog tussen de historische huisjes en even later sta je midden in het groen met uitzicht over de Moezelvallei.

Als je tijdens een roadtrip door de Moezelstreek maar enkele stadjes wil bezoeken, dan hoort Bernkastel-Kues daar voor ons absoluut bij. Zeker als je houdt van gezellige straatjes, mooie uitzichten en korte wandelingen die je makkelijk met een stadsbezoek kan combineren.

Op het einde van onze roadtrip afdraaien richting de Eifel

Vanuit Bernkastel-Kues reden we verder langs de Moezel richting onze volgende overnachtingsplek: Piesport.

Ook hier vonden we opnieuw zo’n typische camperplek die perfect past bij een roadtrip door de Moezelstreek. Geen grote camping, maar een kleine camperplaats voor een twintigtal campers, vlak bij het water en midden tussen de wijngaarden.

Je betaalt er eenvoudig via QR-code of bancontact en hoewel er geen sanitair aanwezig was, vonden wij dat eigenlijk helemaal niet storend. Wanneer je met een camper reist, heb je meestal toch alles bij de hand wat je nodig hebt. En eerlijk? De ligging maakte opnieuw alles goed. Wakker worden tussen de wijnvelden met zicht op de Moezel blijft gewoon iets heel rustgevends hebben.

Tijdens een roadtrip blijven wij trouwens zelden meerdere nachten op dezelfde plek staan. We vinden het net fijn om veel van een regio te ontdekken en onderweg telkens nieuwe plekjes tegen te komen. Al proberen we bij langere roadtrips meestal wel ergens een paar dagen rust in te bouwen. Omdat deze trip maar zeven dagen duurde, bleven we eigenlijk voortdurend verder trekken langs de Moezel.

Na Piesport weken we langzaam wat af van de rivier. Oorspronkelijk wilden we de Moezel helemaal volgen tot Trier, maar onderweg besloten we om af te draaien richting de Eifelstreek. En achteraf bekeken was dat absoluut één van de hoogtepunten van deze roadtrip.

Daar maakten we namelijk een prachtige wandeling naar de Genovevahöhle. Een wandeling van bijna tien kilometer door bossen, langs rotsformaties en rustige paden, met als eindpunt de indrukwekkende Genoveva-grot. En eerlijk? Deze plek overtrof echt onze verwachtingen. De grot zelf is veel groter en indrukwekkender dan we vooraf hadden gedacht. Zeker wanneer je er middenin staat, besef je pas hoe bijzonder deze plek eigenlijk is. Ook de wandeling errond maakte het helemaal af: mooie natuur, afwisselende paden en een route die veel rustiger aanvoelde dan sommige bekendere wandelplekken in de regio.

Meer over deze wandeling lees je hier.

Afsluiten met een mooie wandeling in Ernzen

Na de indrukwekkende wandeling naar de Genovevahöhle trokken we verder richting onze laatste stop van deze roadtrip. We kwamen terecht in Ralingen, een klein dorpje op de Duits-Luxemburgse grens, vlak langs de rivier de Sauer. Letterlijk: aan de ene kant Duitsland, aan de andere kant Luxemburg. Ook hier verbleven we opnieuw op een camping vlak aan het water. Al was aankomen deze keer wel een klein avontuur op zich.

Wanneer je via de gewone weg aankomt, rij je eigenlijk bijna automatisch voorbij de ingang. Dat deden wij dus ook. Aan de slagboom hing blijkbaar een briefje met de vraag om de beheerder te bellen bij aankomst, maar dat hadden wij compleet gemist. Omdat we nergens meteen iemand zagen, besloten we gewoon om ons al te installeren en te wachten tot we iemand zouden tegenkomen. En gelukkig kwam dat helemaal goed.
Later op de avond kwam de eigenaar van de camping ons vriendelijk begroeten, kregen we uitleg en konden we gewoon cash betalen voor onze plek. Uiteindelijk stonden we opnieuw op een heerlijk rustige locatie vlak naast het water.

Naast de camping lag wel een voetbalveld waar trainingen bezig waren en op zaterdagochtend werden er ook wedstrijden gespeeld, maar eerlijk? Dat stoorde ons totaal niet. Het sanitair was opnieuw tiptop in orde en de ligging aan de rivier maakte veel goed.

Vanuit Ralingen maakten we ook onze laatste wandeling van deze roadtrip: de wandeling naar Felsenweiher, vlak bij de Luxemburgse grens maar nog net in Duitsland. En meteen kregen we hier echte Mullerthal-vibes.

De wandeling van ongeveer zeven kilometer loopt langs indrukwekkende rotsformaties, smalle bospaden en prachtige natuur. Geen extreem zware wandeling, maar wel eentje die onderweg blijft verrassen. Vooral de hoge rotswanden maakten deze route enorm mooi en afwisselend. Op het einde van de wandeling kom je uit bij de Felsenweiher, een idyllische vijver midden in het groen. Echt zo’n plek waar je automatisch even blijft zitten om nog wat na te genieten van de wandeling én van de hele roadtrip.

En eigenlijk was dat de perfecte afsluiter van deze zeven dagen onderweg. Na nog één laatste overnachting in Luxemburg reden we rustig terug richting huis. Opnieuw met het gevoel dat je echt niet altijd ver hoeft te reizen om prachtige plekken te ontdekken. Soms liggen de mooiste roadtrips gewoon dichterbij dan je denkt.